อยากมีพื้นที่ "หายใจ"

posted on 10 Apr 2008 01:03 by ka-pook-ka-pick
ทำไม? บรรยากาศยามดึกดื่นเที่ยงคืน... มันช่างน่าหลงใหลจังนะเอ๊ะ! นี่เราเป็นตัวอะไรหว่า?มันนอนไม่หลับ และก็ขยับวนๆเวียนๆ อยู่ใกล้ๆหน้าจอคอมพ์ อยู่อย่างนั้นนี่เรากลายเป็นมนุษย์ผู้เสพติดโลกไซเบอร์ไปแล้วหรืออย่างไร???............  .......  ....... ............ ระยะนี้ ไม่รู้เป็นยังไงนะ!  ลูกค้าแต่ละรายนี่ก็จะนึกถึง เรา ตลอดเลย...แต่ก่อนนะ หกโมงเย็นได้เวลาเลิกงาน ก็นอนใจได้ว่า มือถือ จะไม่ส่งเสียงร้องแล้วไม่มีใครโทรตาม เรื่องงานแล้ว...ดังนั้น.. หลังจากหกโมงเย็น เราก็จะอิสระ หลุดพ้นจากพันธนาการของการต้องรับผิดชอบ อะไรที่เป็นงาน.....ไปชั่วระยะหนึ่ง...  จนกว่าจะถึงเวลา เช้าวันใหม่ของอีกวัน!แต่ระยะนี้  ดึกดื่น เที่ยงคืน บางที ลูกค้า ยังโทรมาเรื่องงานอยู่เลย..เรากำลังคิดว่า เรากำลัง สูญเสีย อธิปไตยของความเป็นส่วนตัว ไปแล้วล่ะช่วงนี้....เรากลับ บ้าน พื้นที่ที่เป็นสเปซ ส่วนตัวของเรา แต่เรายังต้องว้าวุ่นใจกับ งาน ที่ตามติดมาถึง หัวเตียง ในบางวันเราอยากมี วันปิดเทอม เหมือนตอนเรียนมั่งจังเลย (ไม่ต้อง ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่นก็ได้)อยากมีช่วงเวลาที่ เราไปไหน ต่อไหนได้ โดยที่ไม่ต้องพกมือถือ.. ไม่ต้องกลัวว่าใครจะโทรหาหรือตามตัวน่ะ....... ...................   ....................... เมื่อคืน.... ทำแพ็คเสนอราคา .... ส่งเมล์... และยังมีเสียง มือถือ ตามงาน ขณะเวลาที่เข็มสั้นชี้ไปที่เลขหนึ่ง เข็มยาวชี้ไปที่เลขสี่....เช้าแล้ว! เวลาตื่นนอน ของบางคน แต่เรา เพิ่งเข้านอน ...ตีสี่ตื่นนอนแปดโมงครึ่ง...ถึงออฟฟิศสิบโมง....เข็มนาฬิกาเดิมไปพร้อมๆ กับชีวิตงานที่เริ่มต้นของวันใหม่ ... ไม่ได้เบื่องานหรอกนะ... งาน ที่ทำอยู่ทุกวันนี้.. มันใช่สำหรับเราที่สุด!  รัก ที่ได้ทำงาน...แต่มันเยอะไปมั๊ยนะช่วงนี้... เราทำงานไม่ทันรึเปล่านะ ยุ่งวะลืมเวลา เงยหน้าขึ้นมา เที่ยง อีกแล้ว....เงยหน้าขึ้นมาอีกที หกโมงเย็น อีกแล้วหรอ....ทั้งๆ ที่งานของเราก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ออฟฟิศตลอด ด้วยหน้าที่ มันออกไปติดต่องาน ได้เห็นสิ่งเจริญหู เจริญตาของโลกภายนอกบ้าง...แต่บางที รู้สึกว่า ถ้ามันยุ่งมากไปก็ไม่ดีนะ แค่ทุกวันนี้มีเวลา หายใจ ก้ดีแล้ว มันก็ไม่ไหวนะ ถ้าเป็นซะขนาดนั้น........................................................

 

edit @ 10 Apr 2008 01:16:07 by ปุ๊กปิ๊ก

Comment

Comment:

Tweet